သေဘၤာေတြေၾကာင့္၊ လူေတြဟာ၊ ကမၻာ့မ်က္ႏွာျပင္ရဲ႕ (၇၈)%ကို ေအာင္ႏိုင္ၾကတယ္။ စီးဆင္းေနတဲ့ျမစ္ေတြ သမုဒၵရာေတြကို လႊမ္းမိုးေက်ာ္လႊားမယ္ဆိုတဲ့၊ ကိုယ့္ရဲ႕ရည္မွန္းခ်က္ေတြကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔၊ လူေတြက၊ သေဘၤာေတြ တည္ေဆာက္ၾကတယ္။ သူတို႔ကို တည္ထြင္လိုက္တဲ့အခ်ိန္ကစၿပီး၊ သေဘၤာေတြေလွေတြဟာ၊ လူေတြ ရဲ႕ဘဝေတြနဲ႔၊ နီးနီးကပ္ကပ္ ျဖစ္လာၾကတယ္။ လူေတြ၊ သေဘၤာေတြကိုသံုးၿပီး၊ နယ္ပယ္အသစ္ေတြကို ရွာေဖြဖို႔၊ သမုဒၵရာထဲက ရတနာေတြကို ေဖာ္ထုတ္ဖို႔၊ ကမၻာတဝွမ္းကို လွည့္လည္သြားလာဖို႔လုပ္ၾကတယ္။ အေနာက္ႏိုင္ငံ ေတြက၊ အာရွကိုေအာင္ႏိုင္တာဟာ၊ သေဘၤာေတြေၾကာင့္ပါ။ မင္းသံုးဆက္ေခတ္တံုးက၊ ထင္ရွားတဲ့မဟာဗ်ဴဟာ ပညာရွင္ Zhuge Liang ဟာ၊ ရန္သူေတြရဲ႕ ျမႇားဒဏ္ကိုခံႏိုင္ဖို႔၊ ေကာက္႐ိုးေလွေတြကို သံုးၿပီး၊ ၿပိဳင္ဘက္ေတြထက္ ဥာဏ္ရည္သာလြန္တာကို ျပသခဲ့တယ္။ ေလွေတြ၊ သေဘၤာေတြ ကို၊ ဥပမာေပးတာ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ အဖြဲ႔အစည္း တခုထဲမွာ၊ လူေတြပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၾက၊ တေယာက္ကိုတေယာက္ ကူညီၾကလို႔ ေျပာခ်င္ရင္၊ 'တေလွထဲစီး- တခရီးတည္းသြား' လုိ႔ သတိေပးတတ္တယ္။ မေကာင္းတဲ့သူေတြနဲ႔ ေတြ႔တယ္၊ မမွန္တဲ့ကုမၸဏီေတြ၊ မွားယြင္းတဲ့ ရင္းႏွီးျမႇဳတ္ႏွံမႈေတြ လုပ္မိၿပီဆိုရင္၊ 'ပင္လယ္ဓါးျပသေဘၤာ- တက္စီးမိၿပီ' လို႔ေျပာၾကတယ္။ မျမင္ရတဲ့ အလွည့္ အေျပာင္းေတြနဲ႔ ေတြ႔ၿပီဆိုရင္၊ 'ေျမာင္းထဲမွာ ေလွေမွာက္ သလို' လို႔ ေျပာၾကတယ္။ လင္မယားႏွစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ဆက္ေနဖို႔ ခက္တယ္ဆိုရင္၊ 'ေလွစီးဖို႔ဆယ္ႏွစ္၊ တအိပ္ယာတည္းအိပ္ဖို႔ အႏွစ္(၁ဝဝ)ၾကာေအာင္ ေစာင့္ရတယ္' လို႔ ေျပာေလ့ရွိတယ္။ အခက္အခဲေတြ မေသခ်ာမေရရာတာေတြနဲ႔ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့၊ ဘဝကို 'သမုဒၵရာထဲက ေလွငယ္ တစ္စင္း' လို႔ ေျပာၾကတယ္။ ပညာသင္ၾကားတယ္ဆိုတာ၊ 'ေရဆန္ကို ေလွာ္ရသလိုပ'ဲ လို႔ ေက်ာင္းသားေတြကို အားေပးေလ့ရွိၾကတယ္။ လုပ္ငန္းခြင္မွာျဖစ္ေစ၊ ခရီးသြားတဲ့အခါျဖစ္ေစ၊ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔ေစဖို႔၊ 'ေျဖာင့္ေျဖာင့္ တန္းတန္း ရြက္လႊင့္သြားႏိုင္ပါေစ' လို႔ ေျပာေလ့ရွိၾကတယ္။ မ်က္ႏွာမ်ားတဲ့ လူေတြကိုေတာ့၊ 'ေလွနံႏွစ္ဘက္နင္း' လို႔ ေျပာတယ္။ ဘုရင့္ေနာင္ရဲ႕ေနာင္႐ိုးတုိက္ပြဲထံုး ႏွလံုးမူသလို၊ ဆႏၵျပင္းထန္တာေတြ႔ရင္၊ 'စားအိုးစားခြက္ေတြလဲဖ်က္- ေလွေတြလဲဖ်က္' လို႔ေျပာတယ္။ ေလာဘႀကီးတဲ့သူေတြကိုေတာ့ ေလွေလွာ္ဝင္လို႔ရေအာင္၊ ႀကီးမားတဲ့ ဝမ္းေခါင္းပိုင္ ရွင္လို႔ ေျပာၾကတယ္။ 'ေျပာင္းလဲႏိုင္တဲ့ ကိစၥေတြအတြက္'၊ သေဘၤာဆိုက္ရင္၊ သိလိမ့္မယ္' လို႔ ဆင္ေျခေပးၾကတယ္။ အေလာင္းေတာ္ေတြက၊ သတၱဝါေတြအေပၚထားတဲ့ က႐ုဏာကို 'ေမတၱာေလွႀကီးေမွာက္လိုက္ သလို' လို႔ေျပာတယ္။ သမိုင္းတေလ်ာက္မွာ၊ ေလွေတြသေဘၤာေတြဟာ သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရးအတြက္ အေရးပါတယ္။ ကဗ်ာဆရာေတြက၊ ခြဲခြာရတာေတြအတြက္ ဝမ္းနည္းမႈ၊ အိမ္အလြမ္းေတြကို ေဖၚျပဖို႔အတြက္၊ ဥပမာေတြျဖစ္လာၾကတယ္။ ဥပမာ- ခ်င္မင္းဆက္ကYi Renzhang က 'ႏွစ္အကုန္မွာ၊ အိမ္ျပန္လာတဲ့ ေလွဟာေပါ့ပါးသြက္လက္ေနတယ္။ သီခ်င္းဆိုတဲ့ ကတဲ့အခ်ိန္မွာ မ်က္ရည္ယိုစီးတာေတြ မရွိေတာ့ဘူး' လို႔ ေရးခဲ့တယ္။ ေဆာင္မင္းဆက္က SuYi က်ေတာ့၊ 'အီယန္ျမစ္ရဲ႕ ေမတၱာမဲ့ ေရဟာ အေရွ႕ကိုစီးတယ္၊ ခြဲခြာရတဲ့ ဝမ္းနည္းမႈေလွတစီးတုိက္စာကို အေနာက္ကို သယ္သြားတယ္' လို႔ ေရးတယ္။ ဒီ့အျပင္၊ မင္းစီးယပ္စ္နဲ႔ေခတ္ၿပိဳင္ ဇြန္ဇီက၊ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္တေယာက္နဲ႔ လူထုရဲ႕ ၾကားဆက္ဆံေရးကို၊ ေလွနဲ႔ေရအျဖစ္ တင္စားခဲ့တယ္။ ဆိုလုိတာက၊ ျပည္သူလူထုဟာ ႏုိင္ငံေရး အုပ္ခ်ဳပ္ သူေတြကို အေထာက္အပံ့ေပးလိုလည္းရတယ္။ ေမွာက္လွန္ပစ္လို႔လည္း ရတယ္ေပါ့။ ဗုဒၶဘာသာမွာေတာ့၊ ေလွ တစီးဟာ၊ ကယ္တင္ခံရျခင္း၊ တဘက္ကမ္းကို ေရာက္ႏိုင္စြမ္းရွိျခင္းရဲ႕ သေကၤတပဲ။ ေမြးဖြားျခင္း၊ ေသျခင္း ဆိုတဲ့ျမစ္ကို ကူးျဖတ္ဖို႔အတြက္၊ ဓမၼဟာေလွနဲ႔ တူတယ္။ သုတၱန္တခုမွာ 'သည္းခံျခင္းဟာ၊ အခက္အခဲကို ေက်ာ္လႊားႏုိင္တဲ့ ေလွႀကီးတစ္စင္းျဖစ္တယ္' လို႔ ဆိုထားတယ္။ ဆဌမေျမာက္ သာသနာ ပိုင္က၊ သူ႔ဆရာသူ႔ကို ေလွေပၚတင္ၿပီး လႊတ္လိုက္ဖို႔ အားကိုးသတဲ့။ ထင္ရွားတဲ့ကဗ်ာတစ္ပုဒ္မွာ 'ေမာဟရွိေနရင္၊ ကူးျဖတ္ဖို႔ကူညီမယ့္ ဆရာလို တယ္။ ဥာဏ္ပြင့္ရင္၊ ကိုယ္တိုင္ျဖတ္ၿပီ' လို႔ ဆိုထားတယ္။ ေလွေတြဟာ၊ လူအေတာ္မ်ားမ်ားအတြက္ ေနအိမ္ေတြလဲျဖစ္တယ္။ အမ္စတာဒမ္က၊ ေလွအိမ္ေတြကို ၾကည့္ေလ။ ဘန္ေကာက္မွာ ေလွေတြဟာ အိမ္ေတြျဖစ္႐ံုမကဘူး၊ ေရြ႕လ်ားေစ်းဆိုင္ေတြလဲျဖစ္တယ္။ ေျမေပၚမွာေနတဲ့ လူေတြတ အံ့တၾသျဖစ္သြားေစတဲ့၊ ေရေပၚေစ်းေတြကို ျဖစ္ေစတယ္။ တံငါသည္ေတြ၊ တခ်ိဳ႕ဒုကၡသည္ေတြပဲ ေလွထဲေနေနၾကတဲ့အခ်ိန္မွာ၊ တခ်ိဳ႕ လူေတြက အၿငိမ္းစားယူရင္၊ ေလွထဲမွာ ေနၾကမယ့္တဲ့။ ဇိမ္ခံသေဘၤာႀကီးေတြကိုေတာ့ ေဖ်ာ္ေျဖေရးအတြက္ အသံုးျပဳၾကၿပီး၊ ရြက္ေလွေတြကေတာ့ ၿပိဳင္ပြဲဝင္ဖို႔ သံုးၾကတယ္။ ေရစီးျဖတ္ၿပီး တဘက္ကမ္းကူးရာမွာ ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္တဲ့ ေလွေတြလိုပဲျဖစ္ဖို႔ေကာင္းတယ္။ အားကိုးအားထားျပဳစရာ၊ သယ္ေဆာင္ေပးတာ၊ အလုပ္အေကြၽး ျပဳတာ တစ္ခုျဖစ္သင့္တယ္။ ဒုကၡသမုဒၵရာထဲက လူေတြကို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ေပးၿပီး၊ ကယ္တင္ဖို႔ ကူညီရမယ္။ ေလွတစ္စင္းမျဖစ္ခ်င္ဘူးလား။ (IYNUUNS - EEKIGNYAPPINES)- ညိဳညိဳ